\πρακτικήχρησιμότητατουέρωτα;

 

και τώρα που νύχτωσε και κάνει κρύο και πονούν τα πόδια μου όσο ανεβαίνω αυτή την ανηφόρα

και με κατηγορεί πως δε σκέφτομαι και χάνομαι

και ενθουσιάζομαι με τα πάντα και μετά όλα αυτά σκάνε σαν μπαλόνι μέσα στα μούτρα μου

και με χαστουκίζει ο αέρας που αναπνέω

και τα έκανα όλα λάθος, τα πήρα ανάποδα

και δε βρήκα ποτέ από πού ξεκίνησα

η αρχή ξεμακραίνει

μα έχουμε κάνει πολύ δρόμο για να γυρνάμε πάλι πίσω

και φεύγουμε από όλα εκείνα που μας τρομάζουν

και που υπόσχονται πως θα είναι εκεί όλες εκείνες τις νύχτες που μας πονάνε

και ο χρόνος τρέχει και προσπερνάει και αφήνει πίσω

όλα όσα ξεχάστηκαν και δεν κουβάλησες μαζί σου

και που ποτέ δεν αφήσαμε να μας κλέψει

αυτό το «πρέπει» που προωθείται σαν μάρκα από τσιγάρο

και φλέγεται κάθε φορά που μικραίνει η απόσταση

από τα κόκαλα που μέτρησες ώσπου να φτάσεις και πάλι στο ίδιο σημείο

γιατί φεύγουμε. γιατί είμαστε δραπέτες

και μετά πάλι από την αρχή λυγίζουμε και ξανασπάμε