όσο πλησιάζεις , χάνω το βήμα μου....

προσπάθησε να πλησιάσεις.

χωρίς να αγγίξεις τις σκορπισμένες μου αισθήσεις.

χωρίς να πλήγώσω τα δειλά σου αισθήματα.

 μόνο για να κοιτάξεις λιγάκι μέσα από τη θολούρα

και να φύγεις. να εξαφανιστείς.

ένας επισκέπτης με γκρι καπέλο.

με ένα απόκοσμο, αλόγιστο  θράσος

και ένα κρεβάτι με λευκά τσαλακωμένα σεντόνια.

που φιλοξενεί κάθε καινούργιο σμίξιμο

ίδιο με αυτό μιας ξεχασμένης πρόποσης στην αθωότητα εκείνη.

στη νιότη.