ένα μπαλόνι κόκκινο. ένα χαμόγελο. το πρώτο μου φιλμ. δυο υποσχέσεις. ένα σπασμένο ποτήρι. ένα λουλούδι. ένα χάδι. οι επισκέπτες. οι περαστικοί. αυτά που χάθηκαν. αυτά που έσβησαν. όσα βρήκαν προορισμό. όσα έφυγαν. όσα επέστρεψαν. κι εκείνο το ταξίδι. το ταξίδι που λέγαμε...








2.9.13

this is not a story

this is a summer (or what is left).

και λέει όταν αποσύρεσαι είναι σα να υπεκ-φεύγεις
σα μια παραλίγο απόδραση που την πρόλαβε η συγκατάβαση

δοκίμασε να το περιγράψεις με διαφορετικές γραμματοσειρές
 - η σκέψη θα είναι πάντα μία -

leaving footprints on the sand

θα απλώσω το καλοκαίρι να στεγνώσει να ξεχυθεί από μέσα του η αλμύρα/ η άμμος/ τα χαμόγελα και αυτός ο ήλιος "ο αληταράς" για να το μαζέψω ξανά όταν θα γεμίσει ο ουρανός με σύννεφα.

σα μια σκηνή στην παραλία 

στο θάνατο, στη βενετία.


θα ακουμπήσω πάλι εκείνο το κοχύλι στο αυτί μου να αφουγκραστώ τους παφλασμούς των κυμάτων
/ μακάρι και αυτούς που ακούγονται στο εσωτερικό μέρος του σώματος όταν αυτό ξαπλώνει πάνω σε ένα άλλο σώμα

it is a secret story in a secret place that I found in my pocket

αν υποπτεύεσαι ότι σε κάποιο χάρτη είναι χαραγμένη η πορεία που διάνυσες
αν βρίσκεις σε παλιές κασέτες  τα χιλιόμετρα λόγια που έχεις πει
αν στο φιλμ ξετυλίγονται τα χιλιάδες μάτια που έχεις κοιτάξει
τότε όσα έχεις αγγίξει δε θα μπορούν να αποτυπωθούν
πουθενά

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου