όταν μεγαλώσουμε θα παντρευτούμε, λέει. θέλει και παιδιά μου είπε. δύο. ένα αγόρι και ένα κορίτσι. εμένα δε με νοιάζει. θέλει λέει και ένα μεγάλο σπίτι. εγώ ένα μεγάλο κήπο θέλω. φορτωμένο του σκασμού. με ανεμώνες, νυχτολούλουδα, γιασεμιά και ραφλέζιες. μου ζωγράφισε και τα σύννεφα έτσι όπως θα κρύβουν το φως κάτι κρύες μέρες του χειμώνα. εκεί φοβήθηκα λίγο. κάνει κρύο το χειμώνα. μη φοβάσαι, λέει. θα έρθουν και τα καλοκαίρια μετά. θέλει λέει να ταξιδέψει. θέλω να ταξιδέψω μαζί του. ταξιδεύω μαζί του. τα μάτια μας ορθάνοιχτα να βλέπουν τον ουρανό που δεν τελειώνει. μακάρι να μην τελείωναν πολλά. μου ξέφυγε και το είπα δυνατά. το άκουσε και χαμογέλασε. τα ταξίδια δεν τελειώνουν μου είπε. τότε που δώσαμε ένα φιλί για πλάκα. τα ταξίδια δεν τελειώνουν μου λέει. για να κάνουν και λίγο παρέα στον ουρανό όταν μένει μόνος. .μια μέρα ξύπνησα και δεν τον βρήκα εκεί. τον έψαξα παντού αλλά είχε φύγει. τότε έκατσα σε μια γωνία της κουζίνας και κοίταγα τη βροχή να χτυπάει το τζάμι. είχε αφήσει ένα χαρτί στο τραπέζι.

 « θα έρθω να σε βρω . μη φύγεις. »