ένα μπαλόνι κόκκινο. ένα χαμόγελο. το πρώτο μου φιλμ. δυο υποσχέσεις. ένα σπασμένο ποτήρι. ένα λουλούδι. ένα χάδι. οι επισκέπτες. οι περαστικοί. αυτά που χάθηκαν. αυτά που έσβησαν. όσα βρήκαν προορισμό. όσα έφυγαν. όσα επέστρεψαν. κι εκείνο το ταξίδι. το ταξίδι που λέγαμε...








6.1.11




...και δεν είναι εύκολο να σε διαψεύδω κάθε φορά που με προδίδεις  για να ξαποστάσεις το θυμό σου.
τίποτα δεν είναι λάθος και τίποτα σωστό (πώς θα μπορούσε άλλωστε;)
απλά και μόνο επειδή τα βράδια δε βρίσκω αφορμές να σταματήσω
να κρεμάω τη μάσκα μου στον τοίχο.
κι αν δεν ήταν όλα αλλιώς....δε θα ήμασταν οι άλλοι.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου