(taken by me)





“ η κόλαση είναι οι άλλοι’’

ένα παράλληλο σκορπισμένο σύμπαν

το άγγιγμα βεβιασμένο και δειλό

ο απατηλός επισκέπτης

ο απαράμιλλος εραστής

ένα σπασμένο γυάλινο ποτήρι

το πεταμένο κόκκινο τριαντάφυλλο εκείνης της νύχτας

δίχως δεύτερη σκέψη

δίχως δισταγμό

απλή παραίνεση στη διττή σύσταση του δωματίου

ο τριγμός της πόρτας

εκείνη η μουσική  που το κάνει να στροβιλίζεται

μια απρόβλεπτη λάμψη

εκτυφλωτικό το φως του να είσαι ο έρωτας

ο έρωτας που διεγείρει τα πάθη

που παραλύει κάθε αντίσταση

μοιάζει η λογική  να χάνεται

καθώς θυμίζει πλάνα από έναν μακρινό αστερισμό

σαν παλιά ταινία που παίζει στο repeat

σαν καμένο φιλμ που απαθανάτισε κάποτε τις στιγμές των σκέψεών μας

μα η λέξη « αγαπώ» θυμίζει κάτι τόσο λίγο…