αποτοξίνωση από το (κουτο)χορτο
 |
που λίγο - πολύ μασουλάμε επί καθημερινής βάσης
(όχι όλες. οι περισσότερες)
και θα τους συγχωρούμε μου τη δίνει στα νεύρα
μερικά αστέρια θέλεις να χεις να μετράς μαζί του
και τα υπόλοιπα είναι απλές σχετικές μάζες που δε σε ενδιαφέρουν καν
«τι σκέφτεσαι;» ρωτάς δήθεν διστακτικά γυρνώντας να τον κοιτάξεις
όχι ότι περιμένεις απάντηση απλά νιώθεις κάτι να πλανιέται στην ατμόσφαιρα
και να την κάνει να καίει
παίρνεις λοιπόν την απόφαση να σβήσεις τη σιωπή σας
σε κοιτάει και αφήνει ένα φιλί στο μάγουλό σου
που επίσης καίει
εκείνη την ώρα αρέσκεσαι στο φιλί του κι αφήνεσαι στα υπόλοιπα χάδια
ενώ μια φωνή μέσα σου βροντοφωνάζει δυνατά και ασταμάτητα
« λες και περίμενες απάντηση. αφού ξέρεις ότι στα δύσκολα το βάζει στα πόδια.
ή μάλλον στα φιλιά….»
αυτό ακριβώς είναι το θέμα
ότι αρέσκεσαι στα φιλιά, ότι σου αρκεί να είσαι κοντά του εκείνη τη στιγμή
κι ας σου μοιάζει σα να βρίσκεσαι ξαπλωμένη πάνω στην αιωνιότητα
«το μετά; τι θα γίνει;»
κι αυτή είναι η ερώτηση που καίει πιο πολύ από όλες
φυσικά και δε θα απαντήσει, αυτή τη φορά όμως δε θα το παίξει έξυπνος (ή πονηρός)
απλά θα κάνει πως δεν είδε, πως δεν άκουσε ή δεν κατάλαβε πως ρωτάς
για να πάρεις απάντηση αυτή τη φορά
σε κοιτάζει δήθεν κάπως νυσταγμένα και βάζει το μυαλό του
(αυτό που διαθέτει τέλος πάντων)
στον αυτόματο
κι εκεί είναι που σπάει και η μοναδικότητα της στιγμής
καθώς κάνει ό, τι κάνουν όλοι
λέει ότι λένε όλοι
μιλάει όπως όλοι
ΠΟΣΟ αλήθεια πραγματικά.ταυτιζομαι με αυτο που λες σαν classic hopeless romantic girl.
ΑπάντησηΔιαγραφήNομίζω πως έχει να κάνει με εκείνες τις περιπτώσεις που λες "ας το βουλώσω καλύτερα, δεν έχω να κερδίσω τίποτα, την απάντηση την ξέρω"
ΑπάντησηΔιαγραφήΣυνήθως τις απαντήσεις σε τέτοιου είδους ερωτήσεις τις ξέρουμε πριν καν θέσουμε την ερώτηση. Σου χει τύχει ποτέ αν σε ξαφνιάσει απάντηση σε τέτοιο ερώτημα;
@Suitcase girl:νομιζω οτι εχεισ δικιο.γιατι ομως παντα το βουλωνουμε;ή καλύτερα γιατί επιμένουμε να ρωτάμε αφου γνωρίζουμε την απάντηση;
ΑπάντησηΔιαγραφήSuitcase girl, αρχικά πιστεύω πως αν τύχει και με ξαφνιάσει ποτέ η απάντηση που θα πάρω, το ξάφνιασμα θα οφείλεται στο ότι θα πάρω απάντηση.όχι το περιεχόμενό της.σε αυτά τα "θέματα" είναι να μη γίνει η αρχή γιατί μετά δύσκολη η επιστροφή και μακροπρόθεσμη.την αναβάλλεις συνεχώς γιατί πιστεύεις πως ίσως στο τέλος αλλάξει κάτι. η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία, έτσι δε λένε;
ΑπάντησηΔιαγραφήelf konna μου, νομίζω πως το βουλώνουμε γιατί το μετά εκείνη τη στιγμή μοιάζει τόσο μακρινό όσο και τα αστέρια που κοιτάμε (ή νομίζουμε πως βλέπουμε)
ΑπάντησηΔιαγραφήόσο για την επιμονή μας να ρωτάμε πιστεύω ότι αυτό αποτελεί την επιβεβαίωση για το αν όντως κάνει όσα κάνουν όλοι ή απλά εκείνη την ώρα που τον ρώτησες πρώτη φορά όντως δεν πρόσεξε τα λεγόμενά σου.
και στις δυο περιπτώσεις πάντως, το κουτόχορτο αποτελεί συμβιβαστική λύση.
as min rwtame, afou apantiseis den pairnoume. kai ti simasia exei to meta? analwnoume tis stigmes tis omorfes skeptomenoi to meta.. to paron pernaei sxedon adiafora. meta to atenizoume apo thn apostasi tou xronou kai moiazei polu pio wraio ap oti itan thn stigmi pou to zousame. ZOume thn legomeni eutuxia tou parel9ontos... meta thn eutuxia tou mellontos. Omws den prepei na zoume se xrono enestwta??oi alloi xronoi den uparxoun twra, upirksan iii 9a uparksoun. den tous kratoume sto xeri. h zwei koitaei mono mprosta telika kai mono thn stigmi pou pernaei ki auti prepei na xairomaste.
ΑπάντησηΔιαγραφή